nuraytakazdrms
Üstat
Büyük beklentiyle başladım, hayal kırıklığıyla bitirdim. Yazarin Kafes hariç diğer eserleri gibi son derece sıkıcı ilerleyen, temponun çok az olduğu ve okuru sürekli aynı tedirginlik etrafında döndürüp duran bir kitap olmuş. Korku unsuru var, evet… ama kime göre var o tartışılır. Korku etkileyici olmaktan çok tekrar eden bir hissin içinde sıkışıp kaldım. Sayfalar ilerledikçe gerilim artacağına, aksine durağanlaştı ve bir noktadan sonra merak duygusunun yerine, bitse de kurtulsam duygusu yer aldı. Sürekli bir şey olacak hissi verip hiçbir şey olmaması da ayrı bir başarı olsa gerek. Yalnız finalinde biraz duygulandım. Azıcık ama. Yazar daha yaratıcı bir finalle belki kitabı kurtarabilirdi. Ne umdum, ne buldum...Kısacası kitap, korku yaratmaya çalışan ama bunu sürdürülebilir bir gerilime dönüştüremeyen bir anlatıma sahipti.