derya Önür
Bilge
Petrikor’u çoğunlukla bebeklerim uyuduktan sonra, gecenin sessizliğinde okudum… hatta bazı geceler kitabın arasında uyuyakaldım Belki de bu yüzden hikâye bana daha derin dokundu. Kitapta hiçbir karakterin ismi yok; sadece “adam” ve “kadın”… Bu da hikâyeyi daha evrensel hissettiriyor. Bir türlü başlayamayan, hep yarım kalan bir ilişki… Kadın mesafeli, adam ise giderek daha bağlı ve takıntılı. Bölümlerin Lapis ve Oasis üzerinden anlatılması ise çok etkileyiciydi. Birbirinden uzaklaşan ama kopamayan iki gezegen gibi… Aslında onlar, adam ve kadının ta kendisi. Altını çizdiğim cümleler hâlâ aklımda: Bir bakışın bile kalbin frekansını değiştirmesi… Ve şu düşünce: “Bir şeyin değeri, ona zıt olanın şiddetiyle ölçülür.”