Tuba Coşar
Kaşif
Kitap;insan ruhunun karmaşık dehlizlerini deşmek yerine,duyguları bağımsız kompartımanlara ayırıp üzerlerine sığetiketler yapıştırmasıdır.Özelliklehastalıkları doğrudan"kişisel başarısızlık" yada "kendi istediklerini yapamama" sonucu olarak sunması,felsefi ve bilimsel bir sığlık barındırır.Bu biyolojik gerçekliği verastlantısallığı yok sayarak hastalığı adeta "duygusal hata" gibi konumlandırır.Bu durum,insanın kaçınılmaz kırılganlığı ve ölüm gerçeğiyle yüzleştirmek yerine, "doğru hissedersem korunurum" şeklinde sahte bir illüzyonuna davet eder.insanı anlamayı değil, onu bir tipolojiye sığdırarak etiketlemeyi seçer.Bu kolaycı ve ezberci bakış açısı, insanın zayıflığını,hayatın yönetilemez trajedisini kabul etmekten kaçınan bir konfor alanı sunar.Farkındalık;kitabın sunduğu bu steril paketlerle değil; insanın kendi belirsizliği ve kontrol edemediği gerçekliğiyle dürüstçe yüzleşmesiyle mümkündür.İnsan ruhu, basit bir neden-sonuç ilişkisine indirgenemeyecek kadar katmanlı vesavunmasızdır