resul68
Kitapkurdu
Ferit Edgü; 1964’te askerliğini yedek subay öğretmen olarak yapmak için ülkeye döndüğünde Hak. Kenti dediği Hakkari iline görevlendirilir. İşte bu kitap, o günün şartlarında Hakkari’de yaşanılan yoklukları (kırık kalemle yazması, görevli ilgililerin olmaması), yoksullukları (ellerinin çırpmasıyla zil sesinin ortaya çıkması), doğayı (başından geçenleri anlatması için ilham kaynağı), hastalıkları (ölüleri de aşılayacak mısınız?), tarifi olmayan yalnızlığını (çilesini burda çekecek bir derviş gibiydim), cahilliği (kitapların ateşe verilmesi), bürokrasiyi (sürekli uyarılan bir varlık haline dönüşen insan), yaşam tecrübesini (kitaplarda yazılanlar, okullarda öğretilenler her zaman doğru değildir) insancıl bir deneyin damıtılmış parçalarını şahrem şahrem anlatır şiirsel bir dille. Toplum tarafından anlaşılamadığını da dile getiren yazar, toplumun hiçbir zaman kendilerine kulak kabartmadığından bahsetmiştir. Okurken yanınıza lütfen bir kalem alın. Çünkü her kalem yazabilir.