bozgokcen
Kaşif
Kitabı doğru incelemek için kitaba mesafeli durmak gerekiyor.Yazarın Işıklar Ülkesi kitabını da okuduğum için yazım tarzını, neyi amaçladığını daha rahat kavrayabildim. Öncelikle “masum çocuk” fikrini yıkma amacıyla yazılan bu kitaplar, oldukça rahatsız edici. Kitabı okumanın ağır bir yükü var, bayıldım harikaydı gibi şeyler söylemek mümkün değil. Amaca ulaşmak konusunda ise başarılı. Yazarın dili çok akıcı, her iki kitapta da merakla ve gerginlikle okuyorsunuz. İdil Dündar da harika bir çeviri yapmış. Çocukların duygularını ifade edemeyişi, şiddete meyilleri ama ebeveynsiz hayatla tek başlarına başa çıkmalarının öfkesi, yeni gelenin aykırılığı çok güzel betimlenmiş ve acayip rahatsız ediyor. Çocukken hepimizin kafasından olur olmadık düşünceler geçmiştir. En patavatsız olduğumuz ve dünyayı henüz anlamlandıramadığımız o dönemin, ağır travma sonrası bir çocuğa tasviri de anlatılıyor. Okursanız iki kitabı da yakın zamanda birlikte okumanızı tavsiye ederim.