OkurYazar_YazarOkur
Üstat
Akıcı bir roman. Yıllar önce yaşanmış ve yaşanamamışların yüzleşmesi için karşı karşıya gelen iki insan var hikayede: Eszter ve onun aşkı Lajos. Adam ablasıyla evlenmiş gitmiş. Yıllar sonra haber gönderiyor geleceğini. Adam arsız, yüzsüz, aşırı sorumsuz, pek hayırsız biri, Eszter anlatıyor bir bir. Dünyanın bütün gıcıklığını üstünde toplamış bir tip. Yanına bonus gıcıkları takmış geliyor.Biz de bekliyoruz, niye geliyor diye; ne isteyecek, ne olacak gerginliği okutturuyor kitabı. Eszter'in hatırladığından bile beter Lajos. Kırmızı Pazartesi vari, herkesin gayet emin olduğu, oluyor. İşte o noktada ben Eszter'den beklediğimi bulamadım. Sonunda tatmin olmak bir yana, hepten "yuh artık!" Ya yazar herkesin beklediği reaksiyonları verdirtmedi karaktere, veya ben karakteri iyi analiz edemedim. Marai tantanalı sonları tercih etmiyor genelde. Ne "oh olsun", ne de "tüh, yazık oldu" diyorsunuz. "Niye böyle oldu yaa?!!" diye ayrılıyorsunuz kitaptan.