1988 Nobel Edebiyat Ödüllü Necib Mahfuz ile tanışma kitabım oldu Mumyanın Uyanışı. Yazarları öyküleriyle tanımayı seviyorum ama beş kısa öyküden müteşekkil bu minik kitap pek bir fikir vermedi Mahfuz hakkında. Tamamı Antik Mısır'da geçen yahut Antik Mısır'la bir biçimde ilişkilenen beş öyküden oluşuyor kitap.
Kitaba ismini de veren Mumyanın Uyanışı sürükleyici ve ilginç bir metin ancak içlerinde en sevdiğim Kutsanan Kötülük adlı ilk öykü oldu. Dünyanın düzeninin düzensizlik oluşuna, kötülüğün ortadan kaybolmasının, işi kötülüğü kontrollü biçimde gütmek olan birilerinin (iktidar sahipleri tabii bu birileri) işsiz kalmasına sebebiyet vereceği gerçeğine dair yazılmış bu küçük öykü, kitaptaki en akılda kalıcı ve özgün metindi bence.
Öykülerin hiçbiri kötü değil ama hiçbiri de çok iyi değil, o kadar nötr ki kitaba duygum, açıkçası ne yazacağımı bile bilemiyorum. Bazı öykülerdeki kıssadan hisse tadındaki mesaj kaygısı beni biraz uzaklaştırdı, bazılarındaki masalsı dili, kutsal kitaplardaki ve kadim metinlerdeki anlatılara benzeyen üslubu ise sevdim.
Sonuçta ziyadesiyle ortada kaldım. Mahfuz'a dair bir şey söyleyebilecek durumda değilim ama henüz, erken. Daha çok romanlarıyla tanınıyor zaten kendisi, romanlarıyla da biraz haşır neşir olayım da, sonra bakalım anlaşabiliyor muyuz.
