Eylül Görmüş
Kitapkurdu
Kırık Ayna
Belki son cümlelerini nazik bir rüzgar beni okşarken ayaklarımı denize sarkıtmış halde okuduğumdandır, bu kitap içime işledi. Pek acayip, pek güzel. Klasik bir tefrika roman gibi başlıyor, sonra işin içine biraz büyülü gerçekçilik dalıyor, kitap biçim değiştiriyor, derinleşiyor. Başlarda içine girmekte biraz zorlandıysam da sonradan su gibi aktı gitti. Epeydir bu kadar güçlü bir mekân kullanımı görmemiştim bir de, o hüzünlü konağın bahçesindeki defne ağacının dallarına kalbimi bıraktım sanırım. Marquez çok haklı, “günümüz edebiyatında bulunmayan bir güzellik” var bu kitapta. Dünyayı da güzelliğin kurtaracağını düşünürsek, bu kitap ve Merce Rodoreda iyi ki varlar, iyi ki okudum. “Bir roman aynadır. Ayna nedir? Su bir aynadır. Narkissos bunu biliyordu. Ay bunu bilir, söğüt bilir. Bütün deniz bir aynadır. Gökyüzü bunu bilir.”