Ruhların Sonbaharı

resul68

12.05.2026

Kitabın adından da anlaşılacağı üzere, sonbahar mevsimi yalnızlığın bir metaforu olarak kurgulanmıştır. Ayfer Tunç’un “Kuru Kız” kitabını okuduğumda da benzer bir hisse kapılmış, adı gibi “kuru” bir senaryo sunduğunu düşünmüştüm. Bu romanda ise odak kavramın “yalnızlık” olduğunu söylemek mümkün. Her ne kadar iki yaşlı insanın, yaşlanmanın da bir metaforu olarak sonbahar mevsimiyle ilişkilendirilen, (Addie ile Louis) yaşamak, sevmek ve bağ kurmak üzerine geçen diyalogları yer alsa da, metnin genel atmosferi sonbaharı andırıyor. Gün geçtikçe derinleşen ve büyüyen bir kelimeye dönüşen “yalnızlık”, romanın satır aralarında sürekli hissediliyor. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş