İtalyan yazar Giacomo Papi ile tanışma kitabım oldu Radikal Şıkların Sayımı. Distopik bir gelecekte, vasatın egemen olduğu bir dünyada geçiyor; kibirli olmakla eleştirilen entelektüellere karşı devlet eliyle de beslenen büyük bir öfke var. Bu öfke, Giovanni Prospero adlı bir entelektüelin, canlı yayında Spinoza'dan bir alıntı yapması üzerine dövülerek öldürülmesine varıyor, kitap da böyle başlıyor. (Bu Prospero isminin tesadüf olmadığını düşünüyorum, zira Prospero, Shakespeare'in Fırtına oyununda kızıyla birlikte yıllarca yaşamak zorunda kaldığı adadan ayrılırken kitaplarını ve sihirli asasını gömmek zorunda kalan o meşhur karakter. Prospero’nun kayıp kitaplarından mahrum kalan insanların kendi rüyalarını (ütopya), kâbuslarını (distopya), hayallerini (fantastik) ve geleceğini (bilimkurgu) yazmaktan başka çaresi kalmıyor. Jaguar'ın çok sevdiğimiz Prospero Kitaplığı serisi de adını buradan alıyor, hatırlayalım.)
İlk öldürülen karakterin adını Prospero koyarak bize bir şeyler söylüyor yani bence yazar. "Sırf düşünmeleri için birilerinin kendi vergileri ile beslenmesine" karşı çıkan bir toplumun nereye gidebileceğini ve kendi korkunç geleceğini yazmak zorunda kalacağını, bu toplumda ortaya çıkacak linç kültürünün nasıl sonuçları olabileceğini anlatıyor. Fikri çok sevdim fakat yazarın yer yer fazla didaktikleştiğini düşünüyorum. Örneğin düşünce suçlarına dair şu kısım: "Çünkü duygular basit ve ilkeldir. Hileleri öğrenirseniz onları yönetebilirsiniz. Oysa düşünceler özgürdür; nereye isterlerse giderler ve işleri zorlaştırırlar. Mantığın olduğu yerde duyguları hesap etmek imkansızlaşır." Yani evet, öyle de, "kötü"leri bu kadar karikatürize çizmese de olurmuş sanki?
Bu arada kitaptaki distopik gelecekte dili sadeleştirmek (ve bu sayede düşüncelerin karmaşıklaşıp eyleme dönüşmesini engellemek) üzerine kurulmuş bir kurum var, bunlar her metni gözden geçirip gerekirse düzeltmeler yapıyorlar. Bu kitap da güya o kontrolden geçmiş, yer yer kurum yetkilisinin hayalî dipnotları var ve Allahım aşırı komikler. Hayatımda hiçbir dipnota böyle ağız dolusu gülmemiştim.
Sonuçta sevdim ama çok daha iyi uygulanabilecek bir fikirmiş sanki. Böyle.
