Kıbrıs'ın Acı Limonları

Eylül Görmüş

13.05.2026

Kıbrıs'ın Acı Limonları

İyice anladım ki Durrell pek çok açıdan eşsiz bir yazar, özellikle mekân ve atmosfer yaratma konusunda hakikaten eşi benzeri yok. Öyle bir yazıyor ki nereyi anlatsa sihirli bir yer oluveriyor orası: İskenderiye’nin ardından bu kez kendisiyle Kıbrıs’a gittim ve yine büyülenmiş şekilde döndüm. Durrell, 1952-56 arasında adada geçirdiği günleri, kurduğu ilişkileri, Enosis meselesinin doğuşunu her zamanki gibi kelimelerle dans ederek anlatıyor. Kıbrıs’ın geride kalmış huzurlu, ışıltılı, dingin günlerine bir ağıt gibi, epey hüzünlü bir kitap “Kıbrıs’ın Acı Limonları”. Kitabın siyaseten eleştirilecek yanları olabilir, var da, Durrell’in pozisyonu kolonyel bulunabilir, tek yanlı bir bakış denebilir… Ama bu kitabı bir politik tarih çalışması gibi değil de, adaya içten bir sevgi duyan bir yabancının hisleri ve izlenimleri gibi okumak lazım bence. Bu izlenim sözcüğünden yola çıkıp şunu ekleyeyim: bir büyük izlenimci (empresyonist) ressamın tablosu gibi bir kitap işte bu. Sarılar, turuncular, maviler… Sonra da akmaya başlayan kanın kırmızısı. Öyle. Çok etkilendim, çok sevdim. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş