Ileyda  Yağcı
Kaşif
Bir çırpıda bitirdiğim güzel bir kitaptı. İlişkilerde dopamini artıran şeyin hedeften ziyade hedefe ulaşma çabası olduğunu öğrenince bir aydınlanma yaşadım. Ne yazık ki günümüzde "idealleştirilerek" karşımızdaki insan tarafından bir hedef, başarı, madalya (kısacası nesne) olarak görülebiliyoruz. İlişkinin, tanışmanın ilk aşamalarında insanı özne değil de nesne olarak hissettiren bu şeyin fizyolojisini anlamak güzeldi. Bunun dışında ilişkilerin zamanla durağanlaşmasının bir kayıptan ziyade bir dinlenme olduğunu öğrenmek çok rahatlatıcı geldi. Emeği geçen herkese teşekkürler