kitabın kurdu
Kaşif
Son zamanlarda okuduğum en güzel kitaplardan biri oldu bu kitap. Konusu aslında oldukça dramatik ama buna rağmen insanın içine karanlık değil, garip bir umut bırakıyor. Sanki sayfaların arasına sıcaklık saklanmış gibi… Okurken bazı yerlerde gözlerim doldu, bazı yerlerde ise fark etmeden gülümsedim. En çok da şunu hissettirdi bana: Hayat bazen insanı çok zor yerlere sürüklese bile, gerçekten isteyen ve biraz olsun farklı bakmayı göze alan insanlar için mutlaka küçük de olsa bir çıkış yolu var. Kitap bunu öyle bağırarak değil, sakin sakin ama kalbe dokunarak anlatıyor. Belki herkes benim kadar etkilenmez ama ben Willow’un dünyasına nedense çok bağlandım. Kitap bittiğinde içimde tuhaf bir boşluk oldu, çünkü bazı hikayeleri okurken gerçekten bitmesin istiyor insan.