RubarArenBaran
Kitapkurdu
Unutmak ve hatırlamak kavramlarının insanoğlunun tarihi kadar eski olan iki kavram olduğunu iliklerimize kadar işleten Kazuoya sonsuz minnetle.. Yazar bu kavramları felsefik bir yaklaşımla ve masalsı bir anlatımla ele almış. Kitabın başında bu da nesi diye durup düşünüyor insan fakat kitap ilerledikçe ustaca dokunuşlarla muhteşem bir ikilemde bırakıyor bizi. Unutmak olmasaydı hatırlamak bu kadar kıymetli olur muydu? Hatırladıklarımız bizi hayata bağlarken unutmanın da bu bağlamda hatırlamaktan aşağı kalmayan yönünü yine ustaca anlatıyor yazar. Unutmanın sis metaforuyla anlatılması ayrıca güzel olmuş tabii ki bir canavarın bu olgulara bu şekilde soyut bir şekilde müdahil olması yine planlı bence. İshigironun bu kadar sabırla okuyucuyu müthiş bir yolculuktan geçirmesi tarifi olmayan bir duygu. Arthur döneminden kalma bir şövalye, Roma dönemi, rahipler, canavarlar.. Yazar sizi yirmi birinci yüzyılın kalabalığından alıp orta çağın münzevi yaşamına götürüyor.