Bu Hikaye Senden Uzun Osman

Kerim BALABAN

24.05.2026

Kitabı okuduktan sonra hemen yazarın diğer kitaplarını da aldım. Açık ara bu en iyisiydi. Osman yerine okurken kendi ismimi koydum. Aylin Hanım sanki kitabı benim için yazdığını hissettim. Bu kitabı 6 ayda bir okuyacağım. Bence kim olduğumuzu tuttuğumuz değil, tutamadığımız sözler belirliyor, artık bununla savaşmıyorum. (51) Bu kayboluş meselesi üzerine çok düşünüyorum. Sen mi kayboldun, yoksa ben mi, bir türlü karar veremiyorum. Geçenlerde, yolda yürürlerken yeğenim birden babasının elini bırakmış ve gözden kaybolmuş. Neyse ki, hızla bulunmuş ama korkusu yetti hepimize. Eve gelince ne kadar telaşlandığımızı anlatıp niye öyle yaptığını sordum. “Ben kaybolmadım ki, babam kayboldu” dedi bücür. Yani neresinden baksan haklı çocuk. İki kişiden biri kayboluyorsa, hangisinden kaybolduğunu asla bilemeyiz Osman. (63) Vonnegut’un, her zaman kulak arkası ettiğim bir başka öğüdüğünde söylediği gibi: “İşler yolunda gittiğinde bir durun ve yüksek sesle, ‘Daha ne olsun?’ demeyi unutmayın. (66) Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş