Fatma Çiçek
Hezarfen
​Bazı kitaplar son sayfayı çevirdiğiniz hâlde sizinle yaşamaya devam eder. ​İlk sayfalarda Fahri'nin hayat mücadelesini onunla birlikte yaşarken; hikaye ilerledikçe dostluğun, vefanın ve yeniden ayağa kalkabilmenin kıymetini gördüm. Nişanlısını şehit veren Şengül’ün yaşadığı acı, gördüğü rüyanın ardından çıktığı manevi yolculuk ve ilimle kendini bulma çabası beni derinden etkiledi. ​Kitabın son bölümlerindeki Osmanlıca harita, kazılar ve tarihî sırlar hikâyeye müthiş bir heyecan katarken; merkezde yine iyiliğin ve vicdanın yer alması çok anlamlıydı. Farklı inançların sevgiyle harmanlandığı bu romanda, Zeliha Teyze’nin vedası boğazımı düğümlerken, sonunda her karakterin huzura kavuşması içimi ısıttı. ​Kitabı kapattığımda geriye uzun zamandır tanıyormuşum gibi hissettiğim insanlar kaldı. Eğer tek cümleyle anlatman gerekseydi, ben şöyle derdim: ​"Bazen insanın aradığı hazine toprağın altında değil, yol boyunca karşılaştığı insanların kalbindedir."