Aden_16
Kaşif
Uzun zamandır bir kitabın beni bu kadar sarstığını, kalbimi bu denli yaraladığını hatırlamıyorum. Charlie Gordon’ın saf dünyasından zekanın zirvesine, oradan da kaçınılmaz bir düşüşe uzanan yolculuğu sadece bir bilimkurgu hikayesi değil; insan olmanın, yalnızlığın ve sevgi arayışının en çıplak hali. Zeka arttıkça mutluluğun artmadığını, aksine dünyanın tüm acımasızlığının daha net görüldüğünü Charlie ile birlikte öğrendim. Cehalet mutluluk mudur, yoksa her şeyi bilip yalnızlaşmak mı? Algernon’a Çiçekler, empati duygunuzu sonuna kadar sınayan muazzam bir başyapıt. Belkide gerçekten 'cahillik mutluluk' diyenler haklıdır. Son sayfayı gözyaşları içinde kapattım. Algernon için bırakılan o çiçekler, aslında hepimizin içindeki o yaralı çocuk için. Mutlaka okunmalı, okutturulmalı.Tavsiyemdir favori kitaplarımdan artık.