Deniz Özbektürk
Hezarfen
Büyüdüm Ben!, çalışan anne-baba ve sürekli değişen bakıcılarla büyüyen bir çocuğun hikâyesini anlatıyor. Son bakıcısı da işi bırakınca kahramanımız “Ben artık büyüdüm” diyerek kendi işlerini kendi halletmeye çalışıyor. Başta eğlenceli ve komik görünen bu süreç, zamanla onun yalnızlık hissiyle, sorumluluk almakla ve gerçekten büyümenin ne demek olduğu ile yüzleşmesine dönüşüyor. Kitap; çocukların aslında ne kadar çok şeyi fark ettiğini, duyulmak istemelerini ve “büyümek” ile “erken büyümek zorunda kalmak” arasındaki farkı anlatıyor. Şermin Yaşar’ın sıcak, mizahi ama yer yer duygusal diliyle ilerleyen bir büyüme hikâyesi.İlk bakışta çocuk kitabı gibi görünse de büyüklere de dokunan bir tarafı var. Şermin Yaşar’ın o samimi ve hafif mizahlı dili sayesinde okurken hem gülümsüyorsun hem de bazı cümleler içe oturuyor. Kitap bana, çocukların düşündüğümüzden çok daha fazla şeyi fark ettiğini hissettirdi. Özellikle “büyümek zorunda bırakılan” çocukların sessiz tarafını çok güzel anlatıyor.