Yalınayak Gen 1 / Hiroşima'nın Hikayesi

Keiji Nakazawa

DESEN YAYINLARI

Ürüne Git

Kerim BALABAN

06.06.2026

Kitabı bitirdim ama ben de bittim. Ne güzel anlatmış. İnsanlar ne kadar zalimce savaşı kazanmak için atom bombasını atmaktan hiç çekinmemişler. Hastalıkla geçen yedi yıldan sonra, 1966'da, annem Hiroşima’da Atom Bombası Kurbanları Hastanesi’nde hayata gözlerini yumdu. Küllerini toplamak için krematoryuma gittiğimde şok olmuştum. Annemin küllerinde hiç kemik kalmamıştı; normalde yakılma işleminden sonra kemik kalırdı. Bombanın radyoaktif kalıntısı, kemiklerini, yok olma noktasına gelecek kadar yemişti. Bomba, annemin kemiklerini bile benden almıştı. Öfkeden deliye dönmüştüm. Savaşı başlatan Japon askeri kanadını ve bombayı çok normal bir şeymiş gibi üzerimize atan Amerikalılar asla affetmeyeceğime yemin ettim. (Başları) Koreliler ve Çinliler buraya, Japonya’ya savaşta yardımcı olmaları için zorla getirildiler. Onlara koyun gibi davranılıyor. Hepsi savaş yüzünden. (84) Rezalet! İki yetişkin bir tas lapa için kavga ediyor. Ama savaşı başlatan kodamanlar istediklerini yiyebiliyor. (181) Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş