SihirliFlut
Hezarfen
Üzgün İblis’i büyük bir merakla aldım çünkü hem adı hem de konusu karanlık ve psikolojik derinliği olan bir polisiye vaat ediyordu. Ancak kitap bende ne yazık ki beklediğim etkiyi bırakmadı. Okurken sürekli “birazdan açılacak” diye düşündüm ama o güçlü kırılma anı bir türlü gelmedi. Kurgunun temeli aslında fena değil. Olay örgüsü gizemli bir başlangıç yapıyor ve karakterlerin geçmişine dair ipuçları merak uyandırıyor. Fakat ilerledikçe hikâye tahmin edilebilir bir hale bürünüyor. Polisiye bir romanda en sevdiğim şey şaşırmak ve ters köşe olmakken, burada çoğu gelişmeyi önceden kestirebildim. Bu da heyecanı ciddi anlamda azalttı. Karakterler konusunda da aynı duyguyu yaşadım. Baş karakterin iç dünyası daha derin işlenebilirdi. Duygusal çatışmalar var ama yüzeysel kalmış gibi hissettim. Yan karakterler ise hikâyeye hizmet ediyor ama pek iz bırakmıyor. Bitirdiğimde aklımda güçlü bir karakter kalmadı.