selinanter
Hezarfen
Sait Faik’in kalemiyle daha önce tanışmış olsam da Son Kuşlar bende çok ayrı bir iz bıraktı. Kitaptaki öykülerin genelinde büyük olay örgülerinden ziyade insanlar, duygular ve hayatın içinden yakalanmış küçük anlar ön planda yer alıyor. Sait Faik, en sıradan görünen karakterleri bile birkaç sayfa içinde gerçek ve unutulmaz kılmayı başarıyor; onun dünyasında balıkçılar, çocuklar, işçiler ve yalnız insanlar edebiyatın tam merkezine yerleşiyor. Kitapta en beğendiğim hikayeler Son Kuşlar, Ağıt, Haritada Bir Nokta ve Dondurmacının Çırağı oldu. Özellikle Haritada Bir Nokta'daki o derin yaşam anlayışı ile Son Kuşlar'daki hüzünlü doğa ve insan duyarlılığı beni en çok etkileyen bölümlerdi. Sait Faik'in anlatımında hiçbir gösteriş olmamasına rağmen cümleleri uzun süre zihinde kalıyor. Bu kitap, iyi edebiyatın bazen en sessiz, en gürültüsüz yerlerden konuştuğunu kanıtlayan, Türk öykücülüğünün en rafine yapıtlarından biri.