resul68
Kitapkurdu
Birkaç gün öncesine kadar ötanazisi kesinleşmiş bir yarış atının sırtında, jokey görevini üstlenen karbon fiber gövdeli Koli vardı. Hafifliği sayesinde düşse bile hayati risk taşımıyordu. Bin kelimeyle hatırladığı o düşüş, Koli’nin hayatının ikinci perdesini aralayan on yedi yaşındaki Yeonjae’nin hikayesine bağlanıyordu. Koli’nin nefes alma özelliği yoktu. Nefes, havanın bedenle buluşup bir şeyleri emdiği, parçaladığı ve dışarı attığı canlılara özgü bir süreçti. O ise yalnızca enerjiyi biriktiriyor, dönüştürüyor ve tüketiyordu. “Yarış başladığında arkasından gelen atları görebiliyordu. Yine de Koli kendini yere bıraktı. Kamyon gibi süratle yaklaşan nalların altında ezildi.” Ölemezdi, fakat parçalanabilirdi. Çünkü o bir humanoiddi…Romanı bitirdiğinizde, koşar adımlarla yolda geçen bir karıncayı dahi incitmeyecek hassasiyete sahip olmanızdan ötürü yavaş koşmayı öğreneceksiniz.