Şair Hanım
Kitapkurdu
Yazar; bahçesini çok seven bir bahçıvan olan babasının kaybı sonrasında yaşadığı derin acıyı, adeta bir edebi ağıt tarzında kaleme aldığı bu romanda insanın ölüm karşısındaki çaresizliğini, kalanların derin yalnızlığını ve ölen kişinin geride bıraktığı hatıraları anlatır. Yazar, kitap boyunca babası ile yaşadığı küçük ama onda büyük izler bırakan anıları tek tek hatırlar. Bahçıvanın toprakla buluşturduğu bir tohum gibi yazarın kelimelerinde babasının hatıraları yeniden filizlenir ve ölümsüzleşir. ​İnsanın hatırlamak istemediği, kaçtığı, korktuğu ölüm gerçeği ile yüzleşmesini; bahçıvanın tohumu gibi toprağa döneceğini hatırlatan güzel bir kitap.