Mehmet Polat
Kitapkurdu
“Algernon’a Çiçekler”, zekânın yükselişiyle gelen aydınlanmanın aslında ne kadar kırılgan olabileceğini sert bir şekilde yüzüne vuran bir roman. Charlie Gordon’ın günlükleri, bir insanın adım adım değişimini değil; bazen de çözülüşünü okur gibi hissettiriyor. Başta umut veren süreç, ilerledikçe rahatsız edici bir gerçeğe dönüşüyor: Bilmek her zaman güç değil, bazen ağır bir yüktür. Algernon’un hikâyeye dahil oluşu ise bu tabloyu daha da kaçınılmaz ve iç burkan hale getiriyor. Kitap, bilim ile insanlık arasındaki çizginin ne kadar kolay aşınabileceğini çarpıcı bir şekilde gösteriyor.