chnb
Hezarfen
Bu aralar okumalarım "ölüm" ve "yas" teması çevresinde dolanmış. Bu defa yolum Şükrü Erbaş'ın yaşıyoruz sessizce 'sine düştü. Bu defa bu dünyadan göçüp giden eşin ardından hissedilen duygulara ortak oluyoruz. Şükrü Erbaş, eşi Hatice Hanım'ın vefatının ardından hislerini paylaşıyor bizimle. Şükrü Erbaş okurları Ömür Hanım efsanesini bilir. Hatice Hanım ve Ömür Hanım kitapta birbirine dönüşüyor. İç burkan dizeler... Alıntı: Tuhaf bir adam oldum Kendimle konuşuyorum evin içinde Biraz da şu koltuğa oturayım, diyorum Perdeleri ne kadar zamanda yıkardın, diyorum Bir gün olsun açık bırakmıyorum yatağımızı El ayak değmeyen yerler nasıl tozlanıyor böyle Merak etme mutfağı tertemiz ettim Terlikler senin istediğin gibi duruyor Çamaşır ipini silmeden asmıyorum çamaşırı Bir kahve yapayım diyorum İki fincan koyuyorum, süt hazırlıyorum sana Sessizlikten mi nedir Bütün bunları yüksek sesle söylüyorum. İnsan başka nasıl katlanır ölüme, bilmiyorum. (s.59)