SihirliFlut
Hezarfen
İlk sayfalardan itibaren ağır ama bir o kadar da zarif bir hüzün hissettirdi. Yazarın dili son derece sade olmasına rağmen duyguları okura çok güçlü bir şekilde geçiriyor. Kitabın en etkileyici yanı, ağır bir yaşam hikâyesini gözyaşı sömürüsüne başvurmadan anlatabilmesi oldu. Engelli bir çocuğun doğumuyla birlikte sadece anne ve babanın değil, kardeşlerin de hayatının nasıl geri dönülmez biçimde değiştiğini okumak oldukça sarsıcıydı. Özellikle her kardeşin aynı olaya bambaşka duygularla yaklaşması bana çok gerçekçi geldi. Birinin koşulsuz sevgisi, diğerinin öfkesi ve kıskançlığı... Hepsi son derece insaniydi. Roman boyunca taşların sessiz tanıklığı ise hikâyeye farklı ve şiirsel bir hava katmış. Başta bu anlatım tarzına alışmak biraz zaman alsa da ilerledikçe taşların hafızası üzerinden anlatılan bu öykünün ne kadar özgün olduğunu düşündüm. Doğa, ev ve insanlar birbirinden kopuk değil; sanki hepsi aynı acıyı birlikte yaşıyor.