Ayşe Özgan
Kaşif
Bazı kitaplar sadece bir hikâye anlatmaz, insanın içine sessizce yerleşir. Uçurtma benim için tam da böyle bir kitaptı. Kitaptaki üç kadının mücadelesi etkileyiciydi ama en çok Lena’nın hikâyesine yakın hissettim. Bir öğretmen olarak onun öğrencilerine bakışını, eğitimin bir çocuğun kaderini değiştirebileceğine olan inancını ve bazen tek bir yetişkinin bir çocuğun hayatında ne kadar büyük bir fark yaratabileceğini okurken kendimden parçalar buldum. Bu yüzden Lena’nın yaşadığı her duygu bana çok tanıdık geldi. Laetitia Colombani, dayanışmayı, umudu ve kadınların görünmeyen mücadelelerini öyle incelikle anlatıyor ki kitabın son sayfasını kapattığınızda geriye sadece hikâye değil, uzun süre sizinle kalan duygular da kalıyor. Bir öğretmen olarak bu kitap bana bir kez daha şunu hatırlattı: Bazen en büyük değişim, bir çocuğa inanmakla başlar. Ve belki de hepimiz, bir gün birinin hayatına dokunan görünmez bir uçurtmanın ipini tutuyoruz.