Gece Açan Çiçekler

kitapsevenmuallime

01.07.2026

Bu kitabı bitirdiğimde bende bıraktığı en derin duygu sonsuz bir hüzün oldu. Sayfalar arasında mutluluğun zerresi yok. Karşımızda acının, yalnızlığın ve trajik bir alınyazısının nesilden nesile aktarılan acı yazgısı var. İstanbul Vefa’daki Canfeda Konağı’nın satışı için yıllar sonra bir araya gelen kardeşler geçmişle yüzleşir. Kitap, bu konakta hapsolmuş Halide ile Osmanlı zindanlarında ölümünü bekleyen Derviş Ali’nin arafta kalmış yaralı ruhlarını sarsıcı bir sonla buluşturuyor. Hüzünlü fakat acıyı sömürmeden, çok gerçekçi işlenmiş bir eser. Derin bir hüzün bıraksa da insanı hırpalamıyor. En katı karakterle bile empati yaptıracak güçte analizler barındırıyor. Tarık Tufan’ı ilk defa okudum. Çok akıcı ve şiirsel bir anlatımı var; hüzünlü bir hikayeyi bu denli estetik bir dille, tarihle harmanlayarak anlatması takdire şayan. “Çünkü insan ölünce bedeni çürür, geriye yalnız hikayesi kalır ve bütün hikayeler gece anlatılır.” Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş