giz~
Kaşif
Okuduğum her kitabında olduğu gibi dili akıp gidiyor. Seviyorum Bay Fournier'den aile üyelerini dinlemeyi. Bu kitabında sadece çok derinleşemedi gibi hissettim kardeşi hakkında yazdıkları. Belki de zaman içinde evrilen kardeşlik bağları ile ilgilidir ya da kardeşinin kendine has karakteriyle. Yine de güzel bir kardeş tarafından böyle anılmak. "Hiç hava atmıyordun, çok naziktin. Benden çok daha nazik." cümlesi duygulandırdı. Fournier külliyatından devam.