esra özen
Bilge
Yazarın bir söyleyişteki şu cümlesi zihnime kazındı: "Konuşamamış birçok insanın konuşabilen sesi... Ama o insanlar konuşmayı hiç bilmedikleri için ilk kelimesi 'ah' olur. O kadar çok şey vardır ki 'ah'tan başka bir şey söyleyemezler." Bu söz, sadece suskunluğu değil; içinde biriktirilen acıyı, özlemi ve söylenemeyenleri de anlatıyor. Bazen gerçekten insanın bütün cümleleri tek bir **"ah"**ın içine sığıyor.