Kiraz Çiçeği Kolonyası

Kerim BALABAN

05.07.2026

Çok kısa sürede biten sürükleyici bir kitap. Servet isminde yazmaya hevesli bir lise öğrencisinin annesiyle ve arkadaşı Satı ile yaşadığı bir hikâye. O zaman Mecit Efendi dünyada “olacak işler” ve bir de “Olmayacak işler” olduğunu anladı. Ve “olacak işler” kendi temposunda kolayca olup bitiyordu. Ama bir iş olmayacaksa türlü engeller çıkıyordu. (12) “Oğlum baban kendine dert bulmada pek ustadır. İadeli gönderseydin bu sefer de adresi tam yazdık mı acep diye kıvranacaktı. Her kıvranana cevap verilmez. Elleme debelensin dursun.” (31) Yıllar geçtikçe ikisi de dersleri nasıl geçeceğini öğrenmiş sayılırlardı. Mesela hocaya yalvarmak, yalvarmakla netice alınmazsa hocanın oğlu ya da kızının portresini yapmak, bu da olmazsa hocaya şiir yazmak… (39) Servet anladı ki bir edebiyat gerçeği var, bir de hayat gerçeği var. (46) Yani seni bugün görmeyenler yarın da görmeyecek. (99) Böyle evlerde ayrı bir acı çekmek olmaz. Acılar sıkıntılar hep orta yerde durur. (120) Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş