Renklerden Moru

SihirliFlut

07.07.2026

Okurken bazı yerlerde içim sıkıştı, bazı yerlerde ise tuhaf bir umut hissettim. Alice Walker öyle bir anlatım kurmuş ki, sade gibi görünen cümlelerin altında çok ağır bir hayat yatıyor. Celie’nin sesi başta kırık, çekingen ve kabullenmişken; sayfalar ilerledikçe o sessizliğin yavaş yavaş güçlenmesine tanık olmak beni en çok etkileyen şey oldu. Kitap aslında sadece bir kadının hikâyesi değil; yok sayılan, bastırılan, değersizleştirilen pek çok hayatın ortak sesi gibi. Kadın olmak, siyah olmak, yoksul olmak… Hepsi üst üste gelince ortaya çok sert bir gerçeklik çıkıyor. Ama buna rağmen tamamen karanlık bir kitap da değil. İçinde dayanışma, sevgi ve kendini bulma gibi çok güçlü damarlar var. Mektup şeklinde ilerlemesi başta biraz mesafeli hissettirdi ama sonra o samimiyetin içine çekildim. Sanki Celie gerçekten birine içini döküyormuş gibi, çok gerçek ve filtresizdi. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş