"Bir insanın kafasının içinde binlerce kendisi varken onu kim, hangi cüretle yalnız bıraktığını sanabilirdi ki?" Okurken sürekli kendini de sorguladığın, "bunu mutlaka kullanmam gerekiyor" dediğin betimlemelerin ve tasvirlerle doluydu. Okurken sürekli seni bir yandan düşünmeye zorlayan bir kitap. Hani olur ya goy goy yaptığın ortama biri gelir bir söz söyler ve bir anda herkes duraksar ve o gülümsemeler yerini hafif hafif çaktırmadan düşünmeye bırakır ya, benim hayatıma da kısa süreliğine dahi olsa böyle bir etki bıraktı. Yazarına buradan teşekkürlerimi iletiyorum.