Uzak Ada Öyküleri

SihirliFlut

08.07.2026

Okurken kendimi denizin ortasında, zamandan biraz kopmuş gibi hissettim. Vivian Kohen’in dili sakin ama bir o kadar da derin; öyle büyük olaylar olmadan da insanın içine dokunmayı başarıyor. Hikâyeler kısa kısa ama her biri bittikten sonra bir süre durup düşünme ihtiyacı hissettim. Kitaptaki karakterler genelde yalnız, biraz kırgın ve hayatla kendi içlerinde hesaplaşan insanlar. Ada atmosferi bu duyguyu daha da yoğunlaştırıyor; sanki herkes hem birbirine yakın hem de kendi dünyasında çok uzak. Bu çelişkiyi çok iyi yansıtmış bence. En sevdiğim şey, yazarın açık açık anlatmak yerine hissettirmeyi tercih etmesi oldu. Bazı öykülerde neyin tam olarak söylendiğinden çok, bende bıraktığı duygu önemliydi. Ama bu durum yer yer kopmama da neden oldu; bazı hikâyeler bana fazla kapalı geldi. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş