Ağaçlar

Bonibom

09.07.2026

Ağaçlar, olay örgüsüyle ilerleyen bir kitap değil; daha çok bir bakış biçimi sunuyor. Anda kalmak gerekiyor. Bir sayfayı okuyup durup pencereden dışarı bakmak, yürüyüşe çıkmak ya da sadece düşünmek bile kitabın ritmine daha uygun geliyor. Çünkü Hesse, bir duygu hali yaşatmaya çalışıyor. Gezgin meselesi çok kıymetli bence. Hesse’nin gezgini; dünyayı sahip olunacak bir yer olarak değil, deneyimlenecek bir yer olarak gören insan. Sahip olma arzusundan kurtuldukça insanın gerçekten görmeye başladığını söylüyor. Ağaç, bulut, taş, yol… Hepsi oldukları gibi değerli. “Her çiçek meyve olmak ister. Her yaz sonbaharı düşler.” Doğada hiçbir evre diğerinden üstün değil. Hepsi aynı döngünün parçaları. İnsan bu döngüye direndikçe acı çekiyor, kabul ettikçe dinginleşiyor. Yaş almışlığın verdiği dinginlik. “Ağaçlar hiçbir yere yetişmeye çalışmıyor. Yine de her mevsimde olmaları gereken şeye dönüşüyorlar.” Hesse, insanın da akışa güvenebilmesini istiyor. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş