tumuoamock
Kitapkurdu
Yazmaya başlarken bile ağzıma kum tadı geldi, siz anlayın. :) *Kumların Kadını* bence olay örgüsünden çok hissettirdikleriyle öne çıkan bir romandı. Okurken sürekli aynı şeyler yaşanıyor gibi görünse de aslında insanın zamanla bir düzene nasıl alıştığını fark ettiriyordu. Kum sadece doğayı değil, insanın kaçamadığı sorumlulukları ve alışkanlıklarını da temsil ediyor gibiydi. Yer yer temposu beni zorladı ama bu yavaşlık bile karakterin sıkışmışlığını hissettirmeye hizmet ediyordu. Fakat ben yoruldum doğrusu, üzülerek söylemek isterim. Bitirdiğimde bende çok büyük bir tat bırakmadı; bitti. Herkese hitap etmeyen bir eser. Çok radikal beğeniler uyandırabilecek bir eser; ya nefret ya sevgi.