yitik26
Üstat
Tuba Karatop Bakılmayan Pencere'yi işaret ediyor bizlere. Denize bakın, diyor, hiç bakmadığımız gibi. Çiçeklere, göz göz meyve veren ağaçlara, bizimle konuşmak isteyen kuşlara bakın! Pencereden bakmak yetmez, manzaraya doymak için paçalarımızı sıvayıp denize yürümek lazım çıplak ayak. Bir ağacın gövdesinde nefeslenmek... Bir kaplan gelir belki yanımıza; bir karaca, bir kumru sohbetimize eşlik eder... Diliyorum ki Karatop, gönlümüze dokunmaya devam etsin; unuttuklarımızı hatırlatsın, unutmadan önce değerini bildirsin. Kalemi bereketli ve hep hayır yolunda olsun…