Rumeysa Ortaç
Kaşif
Aşağıda Çok Yer Var, beni bir hayli zorladı. İlk kez bir hikâye kitabı okurken anlatının bu denli yavaş aktığını hissettim. Öykülerin ritmi o kadar ağır ki, bilhassa son bölümdeki uzun anlatım nedeniyle bölümü bitirebilmek adına defalarca ara vermek durumunda kaldım. Verilen bu mecburi aralar yüzünden kurgudan tamamen koptuğum, metinde ciddi kopukluklar yaşadığım anlar oldu. Satır aralarında yer yer sahiden güzel, derinlikli ve kıymetli mesajlar var; yazarın bu yönüyle hakkını teslim etmek gerek. Ancak metindeki yoğun yapı yüzünden, ufak bir dikkat dağınıklığında bile kendinizi tümden dışarıda bulabiliyorsunuz. Daha da kötüsü, metnin vermek istediği mesajları anlamak noktasında çok ciddi bir çaba içerisinde olup yine de anlayamama döngüsüne saplanabilmeniz. Öyküde akıcılık ve sürükleyicilik arayanları fazlasıyla yoracak; ancak ciddi bir konsantrasyon ve sabırla yaklaşıldığında belki aktarılmak istenenlerin yakalanabileceği oldukça ağır bir eser. Özetle, beklentimin altında kaldı.