SihirliFlut
Hezarfen
Ayaz, insanın içine işleyen o sessiz kırgınlık hissini çok iyi veren bir roman oldu benim için. Işın Beril Tetik’in dili oldukça akıcı ama aynı zamanda duyguları yoğun yaşatan bir anlatımı var. Kitabı okurken sürekli soğuk bir rüzgâr hissi eşlik ediyor sanki; sadece mevsim değil, karakterlerin iç dünyası da “ayaz” kelimesinin karşılığını taşıyor. Karakterlerin yaşadığı yalnızlık, suskunluk ve geçmişle hesaplaşma hali çok gerçekçi aktarılmıştı. Özellikle bazı diyaloglarda insan kendi hayatından parçalar buluyor. Yazar olayları dramatikleştirmeden ama duyguyu da eksiltmeden anlatmayı başarmış. Bu yüzden kitap yer yer hüzünlü olsa da abartılı bir duygu sömürüsüne düşmüyor. En sevdiğim taraflarından biri karakterlerin kusurlu olmasıydı. Kimse tamamen iyi ya da kötü değil. Herkesin kendi yarası, kendi suskunluğu var. Bu da hikâyeyi daha samimi yapmış.