Eray Altan
Bilge
Üç kardeşin geçmişleriyle yüzleşmesini okurken, çocuklukta yaşananların insanın yetişkinlik hayatını ne kadar derinden şekillendirdiğini bir kez daha hissettim. En sevdiğim tarafı, hiçbir karakteri tamamen haklı ya da haksız göstermemesi oldu. Olaylar farklı bakış açılarıyla ilerledikçe karakterlere karşı düşüncelerim sürekli değişti. Romanın depresif ve melankolik atmosferi de bana çok geçti; normalde herkese hitap etmeyebilir ama ben tam tersine bu kasvetli havayı oldukça sevdim. Hikâyenin temposu yüksek olmasa bile psikolojik yoğunluğu sayesinde hiç sıkılmadım.