yusuf K.
Kitapkurdu
Eser şiddet, yokluk ve kaos içinde büyüyen bir neslin trajedisi aktarılıyor. Geleneksel bir yaratıcı inancından yoksun, sadece "ölümün gerçekliğine" inanan bu kitlenin, büyük bir felaket anında (bir yıldızın parçalanması, kıyamet senaryosu) içgüdüsel olarak "öteye" ve "yaratıcıya" sığınması müthiş bir ironi barındırıyor. Hiçbir şeye inanmayanların, yok oluşun eşiğinde adalet arayışı ("ama mutlaka sorulmalıydı hesabı bunun") insan psikolojisinin en temel savunma mekanizmasını gözler önüne seriyor.