netrun_64
Üstat
Yazarın son kitabı yine sonu tahmin edilemeyen bir romandı, daha doğrusu yazar sonu tahmin edilemesin diye sürekli farklı birine dikkat çekiyor. Soluksuz, merakla okunan romanlardan. Bittikten sonra yazarın aklımızla oynadığını düşünüyor insan. Sürekli önümüze bir şüpheli çıkarıyor ama asla gerçek şüpheliden şüphelenemiyoruz, öyle bir şey. Bazı yerler zorlama izlenimi uyandırsa da her zaman bir sonraki sayfayı merak ediyorsunuz. Kitabın sonuna gelince "bu kadar entrikaya ne gerek vardı" diye düşünmekten alamadım kendimi. Tabii ki kitap yazılmazdı o zaman :) Yazarın Güzel Çirkin, Dasy Darker, Taş Kağıt Makas kitaplarını da beğenmiştim. * Bazı insanlar yıldızlarla bezeli bir gökyüzüdür, bazıları ise bir bulut tabakası. Gökyüzü hafif bir esintiyle değişebilir ama insanlar nadiren değişir. İnsanlar neyse odur.