ozuberkmetehan
Kitapkurdu
Yu Hua’nın Yaşamak romanını bitireli birkaç gün oldu ama zihnimden hâlâ çıkmadı. Bazı kitaplar okunduğu anda biter, bazıları ise son sayfadan sonra asıl etkisini göstermeye başlar. Benim için bu kitap ikinci gruptaydı. Hikâye, Fugui’nin yaptığı yanlış seçimlerle başlayan ve zamanla bambaşka bir hayata dönüşen yaşamını anlatıyor. Varlıktan yokluğa düşüyor; ardından savaşın, açlığın ve peş peşe gelen kayıpların içinde ayakta kalmaya çalışıyor. Kitabı okurken bir noktadan sonra “Artık daha fazlası olamaz.” diyorsunuz ama hayat onun karşısına yeni bir sınav çıkarıyor. Beni en çok etkileyen şey ise Yu Hua’nın anlatım biçimiydi. Bu kadar büyük acıları son derece sakin ve gösterişsiz bir dille anlatıyor. Uzun zamandır hiçbir roman bana hayatın hem ne kadar acımasız hem de insanın tahmin ettiğinden çok daha dayanıklı olduğunu bu kadar güçlü hissettirmemişti.