bahar barak
Bilge
Atsız’ın Türkçeyi kullanmadaki ustalığına ve üslubundaki şairane güce hayran kaldım. Romanın ilk cümlelerinden itibaren sizi çeken öyle büyülü bir atmosfer var ki gerçekle kurgunun sınırları adeta kayboluyor. Yüzbaşı Pusat’ın gururu, yalnızlığı ve içsel çöküşü anlatılırken kullanılan dil, edebiyatımızın zirve noktalarından biri. Atsız, edebi dehasını öyle bir noktaya taşımış ki karakterin zihnindeki en ufak bir bocalama veya saplantı, okur olarak benim de ruhumda derin etkiledi. Kitabın en çok hayran kaldığım yanı, gerçeküstü unsurlarla psikolojik derinliği muazzam bir dengede buluşturması oldu. Şamanist motifler, rüya ile gerçeğin birbirine karıştığı o puslu sahneler ve sembolik mahkeme süreçleri, esere mistik bir hava katıyor. Yazar, Doğu’nun ve Türk mitolojisinin ruhunu, Batı’nın en derin psikolojik roman teknikleriyle öyle doğal bir şekilde harmanlamış ki ortaya çıkan yapıt dünya edebiyatı standartlarında büyüleyici bir başyapıt niteliği kazanmış. Okumanızı şiddetle tavsiye ederim