Rumeysa Ortaç
Kaşif
Sunay Akın’ın kendine has, sürükleyici hikâye anlatıcılığına diyecek yok; ancak bu kitapta tarihsel olaylara ve şahsiyetlere yaklaşımı son derece tek taraflı. Yazar, ele aldığı figürleri vizyoner, trajik ve haksızlığa uğramış göstermek adına, onların karşısındaki kişileri ve anlayışları karikatürize ederek alaycı bir dille itibarsızlaştırma yoluna gitmiş. ​Ayrıca metin boyunca sıkça karşımıza çıkan "ilerici-gerici" yaftaları, okura ister istemez "Kime göre, neye göre?" dedirtiyor. Bir tarafı yüceltirken diğer tarafı toptan yok sayan bu ak-kara ikiliği, hikâyeyi duygusal açıdan daha etkileyici kılsa da ne yazık ki tarihsel şahsiyetlerin insani karmaşıklığını, dönemin koşullarını ve karşı tarafın olası haklı gerekçelerini tamamen görmezden geliyor. Bu nedenle haksızlığa uğradığını düşündüğüm şahsiyetler adına haksızlığa uğramış hissettim. Keyif kaçırıcı...