Omelas'ı Bırakıp Gidenler

Avugat hanım

24.07.2026

Kısacık bir hikâye olmasına rağmen uzun süre etkisinden çıkamadığım kitaplardan biri oldu. Ursula K. Le Guin, yalnızca birkaç sayfada son derece sarsıcı bir ahlaki ikilemin içine çekmeyi başarıyor. Omelas'ın kusursuz görünen mutluluğunun, karanlık bir bodrumda acı çeken tek bir çocuğun varlığına bağlı olması, "Bir toplumun refahı tek bir masumun acısı pahasına meşru olabilir mi?" sorusunu zihne kazıyor. Kitabı bitirdikten sonra kendimi ister istemez kendi hayatımı sorgularken buldum. Acaba biz de farkında olmadan başkalarının acısı üzerine kurulmuş bir düzenin konforunu mu yaşıyoruz? En çok da "O çocuğu kurtarmanın gerçekten hiçbir yolu yok muydu?" sorusu aklımda kaldı. Kitap, kesin cevaplar vermek yerine insanı rahatsız eden sorular bırakıyor ve belki de en büyük gücü tam olarak burada yatıyor. Kısa ama etkisi çok büyük; okuduktan sonra uzun süre üzerine düşünmeye değer bir eser diyebilirim. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş