SihirliFlut
Hezarfen
Kara Kule yolculuğunun sonuna gelmek benim için hem heyecan verici hem de hüzünlüydü. Yedi kitap boyunca Roland'la birlikte yürüdükten sonra unutulmaz bir final bekliyordum. Ne yazık ki kitabı kapattığımda hissettiğim ilk şey tatmin değil, büyük bir hayal kırıklığı oldu. Stephen King yine güçlü atmosferi, karakterleri ve kurduğu evrenle beni içine çekmeyi başardı. Özellikle Roland ve ka-tet'in yaşadıkları duygusal anlar serinin en güçlü tarafıydı. Ancak final, bunca emeğin ve yolculuğun karşılığını bana veremedi. Son sayfalara geldiğimde "Hepsi bunun için miydi?" diye düşündüm. Bu hissi daha önce Kubbenin Altında romanının sonunda da yaşamıştım. King'in uzun soluklu hikâyelerde finale geldiğinde okuru tam anlamıyla tatmin etmek yerine daha sembolik, daha belirsiz ya da tartışmaya açık sonları tercih ettiğini düşünmeye başladım. Belki de uzun bir yolculuğun ardından beklenti çok yükseliyor; ama benim için bu, finalin eksik kaldığı gerçeğini değiştirmiyor.