bilgges
Kaşif
Jose Saramago bu distopik eserinde öyle bir tablo çizmiş ki bize böyle bir dünyanın var olma olasılığı bile ürpertiyor insanı. Körlük salgını baş gösterince hükümet panik halinde ne yapacağını bilemez. Ve kör olan ve onlara temas eden insanları kullanmayan bir akıl hastanesinde karantinaya alır. Gözleri görmeyen bu insanların zamanla kalpleri de körleşir. Disiplin ve kontrol mekanizmasının  ortadan kaybolmasıyla bencillik, adaletsizlik, şiddet ve kontrolsüz haz duyguları artar. Toplum düzeninin bozulmasiyla birlikte ahlaki çöküntü de başlar. Hayal edemeyeceğimiz sonuçları  Körlük metaforu üzerinden Jose Saramago bizlere göstermiş. İnsanın asıl duyguları körleşirse dünya nasıl bir hal alır onu resmetmiş.Kitabı bitirirken yazarın da ifade ettiği gibi: "-Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük, -Gören körler mi? -Gördüğü halde görmeyen körler"