Hilmi Şahin
Üstat
Yaban, bir insanın yalnızlığının değil; bir aydının kendi ülkesindeki insanlarla kuramadığı bağın romanıdır. Okuyucuya şu soruyu sordurur: “Bir ülkeyi değiştirmek isteyenler, önce o ülkenin insanlarını gerçekten tanıyor mu?