bilge_dgr
Üstat
Ildefonso Falcones'in Fatıma'nın Eli, bende Deniz Katedrali kadar derin bir etki bırakmasa da oldukça güçlü ve düşündürücü bir romandı. Deniz Katedrali'nde Barselona'nın yükselişini ve Arnau'nun yaşam mücadelesini daha akıcı ve sürükleyici bulmuştum. Fatıma'nın Eli ise temposunu biraz daha ağır kuruyor; buna karşılık din, kimlik, aidiyet ve hoşgörü üzerine çok daha yoğun bir sorgulama sunuyor. Özellikle Hernando karakterinin iki dünya arasında kalmışlığı ve hiçbir yere tam anlamıyla ait olamama hissi romanın en güçlü yönlerinden biri. Savaşın, önyargının ve din adına yapılan zulümlerin bireylerin hayatını nasıl şekillendirdiğini etkileyici bir şekilde anlatıyor. Deniz Katedrali benim için hâlâ Falcones'in en başarılı romanı olsa da Fatıma'nın Eli, tarihî atmosferi, güçlü karakterleri ve insanı düşündüren anlatımıyla kesinlikle okunmayı hak eden, uzun süre akılda kalan bir eser.